" از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود؟"

روزی هزاران بار اینو از خودم میپرسم. آمدنم بهر چه بود واقعا ؟؟ قطعا نباید زندگی اینقد ساده و مسخره و بی هدف باشه. یه چیزی این وسط کمه. یه چیزی رو این وسط گم کردم و دارم دنبالش میگردم. کاش تا پیداش نکردم مهلت زندگی کردنم تموم نشه!

گاهی دلم برای احساس خانواده داشتن، رهایی، بی دغدغگی و مسئولیت زندگی نداشتن به شدت تنگ میشه!!

چند شب پیش رفته بودم خونه یکی از بچه ها و نشستیم دور هم فیلم Frankenstein(2025) رو دیدیم. خلاصه اش اینطوری بود که یه یارویی میخواست یه موجود ابر انسان بسازه که توانایی "مردن" نداره! ببین کلا تصور اینکه هیچ وقت چیزی به اسم مرگ وجود نداره و زندگی یه چیز دائمیه و هیچ نقطه پایانی براش نیست، شاید اولش برای بعضیا جذاب بنظر برسه، ولی واقعا تهش ترسناکه! ینی مطمئنم خودتون این فیلم رو ببینید به همین نتیجه میرسید! تا حالا به "مرگ" به چشم یه موهبتی که نصیبمون میشه نگاه نکرده بودم! در واقع اگر چیزی مثل مرگ ن